Edirne’nin Uzunköprü ilçesine bağlı Karabürçek köyünde yaşayan Besmiye Özalp, köylülerin ve hayırseverlerin örnek niteliğindeki dayanışması sayesinde yeni bir yuvaya kavuştu. Kimsesiz olan ve uzun süredir yıkılmak üzere olan bir evde yaşamak zorunda kalan Özalp, kendisi için yeniden inşa edilen evine taşınmanın mutluluğunu yaşıyor.
SOSYAL MEDYA PAYLAŞIMI YARDIM ZİNCİRİNİ BAŞLATTI
Köy gençlerinden Ertuğrul Kayıp’ın, Besmiye teyzenin yaşadığı zor şartları ve evinin durumunu sosyal medya hesabında paylaşması kısa sürede büyük bir yardım zincirinin oluşmasına vesile oldu. Paylaşım bir anda büyük bir yankı uyandırdı; köyün dört bir yanında ve çevre bölgelerde kalpler aynı yerden attı. Yardım eli uzatmak isteyen onlarca kişi hemen harekete geçti. Karabürçek Köyü Muhtarı Mustafa Gülkaynak’ın koordinasyonunda toplanan köylüler ve hayırseverler, imece geleneğini yeniden yaşattı. Bazısı bir çuval çimento getirdi, bazısı kapı-pencere yaptı, bazısı günlerce inşaatta çalıştı.
MUHTAR GÜLKAYNAK; “BU EV HEPİMİZİN YÜREĞİNDEN BİR PARÇA TAŞIYOR”
Kabürçek Köyü Muhtarı Mustafa Gülkaynak yapılan çalışmayı şu sözlerle anlattı: “Besmiye teyzemiz için köy olarak öyle bir kenetlendik ki herkes ‘Ben ne yapabilirim?’ diye sordu. Bu ev hepimizin yüreğinden bir parça taşıyor. Kimi malzeme getirdi, kimi işçilik yaptı, hayırseverlerimiz katkıda bulundu. İmece kültürümüzü yaşatarak yeni bir ev inşa ettik. Onun yüzündeki gülümsemeyi görmek hepimize yetti, bize dünyaları verdi. Bu çalışma Karabürçek’te ne kadar büyük bir aile olduğumuzu bir kez daha gösterdi. Emeği geçen, gönül koyan herkese minnettarım ve çok teşekkür ediyorum.”
Köy halkının ve hayırseverlerin katkılarıyla kısa sürede tamamlanan ev, Besmiye Özalp’e teslim edildi. Yeni yuvasında oldukça mutlu olan Besmiye teyze, destek veren herkese teşekkür ederek duygularını dile getirdi. Yeni evinin kapısından içeri girerken gözyaşlarına hâkim olamayan Besmiyeteyze,“Allah razı olsun evladım, beni unutmadılar… Herkesin kalbine sağlık.”diyerek teşekkür etti.
Karabürçek’te ortaya çıkan bu dayanışma, bir köyün nasıl tek yürek olabildiğini ve iyiliğin paylaşıldıkça nasıl büyüdüğünü gösteren umut dolu bir hikâye olarak hafızalara kazındı.



